Een meniscusscheur kan op alle leeftijden voorkomen. Bij jongeren en sporters is een plotse scheur bij draaiende bewegingen de meest voorkomende oorzaak. Bij oudere mensen — doorgaans boven de veertig — treedt een slijtage-gerelateerde scheur geleidelijk op, soms zonder duidelijk trauma.

Factoren die het risico verhogen:

• Sporten met veel draaiende kniebewegingen (voetbal, basketbal, tennis)
• Gevorderde leeftijd en kraakbeenslijtage
• Overgewicht (extra druk op de menisci)
• Eerder doorgemaakte knieblessures
• Diep hurken of knielen bij beroepsmatige belasting

De meest voorkomende klachten na een meniscusscheur zijn kniepijn, zwelling en stijfheid. Bij een plotse scheur voelen patiënten soms een knak op het moment van de blessure.

Typische klachten zijn:

• Pijn aan de binnen- of buitenzijde van de knie
• Zwelling van de knie, vaak binnen enkele uren na het letsel
• Stijfheid, in het bijzonder bij het volledig strekken of buigen
• Slotklachten: de knie blokkeert en kan niet volledig gestrekt worden
• Een krakend of knarsend gevoel bij het bewegen
• Wegzakken of onzekerheid van de knie bij belasting

1. Anamnese (vraaggesprek)

De orthopedisch chirurg vraagt naar het moment en de manier waarop de blessure ontstond, de locatie en het karakter van de pijn, de aanwezigheid van slotklachten en eerder doorgemaakte knieblessures of -operaties.

2. Klinisch onderzoek

Bij het lichamelijk onderzoek controleert de arts de zwelling, de drukgevoeligheid langs de gewrichtslijn en de beweeglijkheid van de knie. Drukpijn op de gewrichtslijn aan de binnen- of buitenzijde is een typisch teken van een meniscusscheur. De arts test ook de stabiliteit van de kniebanden.

3. Technische onderzoeken

Een röntgenfoto is het standaardonderzoek en sluit botletsels en artrose uit, maar toont de meniscus zelf niet. Een MRI-scan brengt de meniscus in detail in beeld en toont de locatie, het type en de grootte van de scheur. Dit is het meest betrouwbare onderzoek voor de diagnose van een meniscusscheur en bepaalt mee de behandelkeuze.

Heb je last van kniepijn, slotklachten of zwelling? Maak een afspraak bij Orthopedie Turnhout voor een correcte diagnose en persoonlijk behandeladvies.

We behandelen op maat. Niet iedereen heeft een operatie nodig. De chirurg bespreekt samen met jou welke aanpak het beste bij jouw klachten past.

Conservatieve behandeling

Niet elke meniscusscheur heeft een operatie nodig. Degeneratieve scheuren bij oudere patiënten reageren dikwijls goed op conservatieve behandeling. Kinesitherapie versterkt de spieren rondom de knie en verbetert de stabiliteit, waardoor de druk op de meniscus afneemt. Pijnstillers en ontstekingsremmers verlichten de pijn bij opflakkeringen. Tijdelijke aanpassing van sportactiviteiten is aangewezen. Bij veel patiënten nemen de klachten voldoende af zonder operatie. Bij degeneratieve meniscusklachten met aanhoudende klachten en bijkomende knieartrose wordt het behandelplan van artrose gevolgd. Een meniscuscyste kan ontstaan als gevolg van een scheur. Scheuren aan de wortel vereisen speciale aandacht — een meniscuswortelscheur vraagt dikwijls om snelle operatieve behandeling.

Injecties

Bij een meniscusscheur die samengaat met gewrichtsontsteking en vocht in de knie, kan een infiltratie met een ontstekingsremmer (cortisone) de pijn snel verlichten. De orthopedist kan ook andere infiltraties overwegen om het gewricht te ondersteunen.

Operatieve behandeling

Een operatie is aangewezen bij slotklachten (de knie blokkeert), bij onvoldoende verbetering na conservatieve behandeling, of bij een scheur die herstelbaar is bij jonge patiënten.

De ingreep verloopt via een kijkoperatie (artroscopie): kleine sneetjes in de knie, een camera en instrumenten om de meniscus te behandelen — geen grote wonde. Er zijn twee technieken:

Meniscusreparatie (hechten van de meniscus): als de scheur op een goed doorbloede locatie zit en voldoende vers is, kan de chirurg de gescheurde delen aan elkaar hechten. Dit is de voorkeursoptie bij jongere patiënten omdat de meniscus bewaard blijft. Het herstel duurt langer — drie tot zes maanden voor terugkeer naar sport — en vraagt na de operatie een periode van beperkte kniebelasting. Op deze manier behoudt de patiënt de schokdemping van zijn eigen meniscus, en dit vormt een preventie voor artrose op lange termijn. Bij scheuren ter hoogte van de wortel van de meniscus — een meniscuswortelscheur — is speciale hechttechniek nodig.

Meniscusresectie (weghalen van het gescheurde deel): als hechten niet mogelijk is — bij oudere scheuren, complexe scheuren of slijtage — wordt alleen het beschadigde deel weggenomen. Het resterende gezonde meniscusweefsel blijft behouden. Het herstel gaat sneller dan na een hechting, doorgaans vier tot acht weken voor terugkeer naar lichte activiteiten.

De prognose van een meniscusscheur is doorgaans goed. Degeneratieve scheuren reageren dikwijls goed op conservatieve behandeling. Na een kijkoperatie herstellen de meeste patiënten goed. Bij een meniscusresectie draagt het verwijderde deel niet meer bij aan de schokdemping van het gewricht, wat op lange termijn het risico op artrose licht verhoogt — des te meer reden om de meniscus zo goed mogelijk te bewaren of waar mogelijk te hechten bij jonge patiënten.

Een meniscusscheur is een veelvoorkomende knieblessure die goed behandelbaar is. Conservatieve behandeling met kinesitherapie volstaat dikwijls bij degeneratieve scheuren. Bij slotklachten of onvoldoende verbetering is een kijkoperatie aangewezen — waarbij de chirurg de meniscus hecht of het beschadigde deel verwijdert. Een tijdige diagnose via MRI geeft de beste basis voor de juiste behandelkeuze.

Dr. William Colyn, orthopedisch chirurg (knie-unit) — Orthopedie Turnhout · RIZIV 1-49509-65-480 · Laatst bijgewerkt: 31-07-2026