Een discoïde meniscus is een aangeboren aandoening die aanwezig is vanaf de geboorte. Klachten beginnen dikwijls op jonge leeftijd — bij kinderen en tieners — maar kunnen ook pas op volwassen leeftijd optreden. De aandoening treft de buitenste meniscus veel vaker dan de binnenste, en komt voor bij naar schatting drie tot vijf procent van de bevolking. Niet alle discoïde menisci geven klachten; sommigen blijven asymptomatisch, terwijl anderen later meniscuswortelscheur kunnen ontwikkelen. Ze treft jongens en meisjes even vaak.

Factoren die de kans op klachten verhogen:

• Een onstabiele bevestiging van de discoïde meniscus (soms ontbreekt de normale bevestiging aan het achterste deel van het scheenbeen)
• Sportactiviteiten met draaiende en buigende kniebewegingen
• Een bijkomende scheur in de discoïde meniscus

De klachten bij een discoïde meniscus variëren sterk — van geen klachten tot ernstige slotklachten. Een typisch kenmerk bij kinderen is een "klik" of "knak" die duidelijk hoorbaar of voelbaar is bij het buigen en strekken van de knie.

Typische klachten zijn:

• Een hoorbaar of voelbaar krakend of klikkend geluid bij het bewegen van de knie
• Pijn aan de buitenzijde van de knie, vooral bij belasting
• Zwelling van de knie na inspanning
• Slotklachten: de knie blokkeert bij een bepaalde stand
• Stijfheid en beperkte beweeglijkheid van de knie

1. Anamnese (vraaggesprek)

De orthopedisch chirurg vraagt naar de leeftijd waarop de klachten begonnen, de aard van het klikkende of blokkerende gevoel, de locatie van de pijn en de aanwezigheid van eerdere knieproblemen. Bij kinderen is een hoorbaar klikgeluid een sterke aanwijzing.

2. Klinisch onderzoek

Bij het lichamelijk onderzoek beoordeelt de arts de zwelling, de drukgevoeligheid aan de buitenzijde van de knie en de aanwezigheid van een klik bij het buigen en strekken. De knik kan soms duidelijk gevoeld worden bij het bewegen van de knie. De arts controleert ook de stabiliteit en de bewegingsomvang.

3. Technische onderzoeken

Een röntgenfoto geeft indirecte aanwijzingen voor een discoïde meniscus — een verbreed gewrichtsspleet aan de buitenzijde en een afwijkende vorm van het scheenbeen. Een MRI-scan bevestigt de diagnose en toont de exacte vorm van de meniscus, de grootte, de aanwezigheid van een scheur en de stabiliteit van de bevestiging.

Heb je last van een klikkend gevoel, slotklachten of kniepijn en vrees je een discoïde meniscus? Maak een afspraak bij Orthopedie Turnhout voor een correcte diagnose en persoonlijk behandeladvies.

We behandelen op maat. Niet iedereen heeft een operatie nodig. De chirurg bespreekt samen met jou welke aanpak het beste bij jouw klachten past.

Conservatieve behandeling

Een discoïde meniscus zonder klachten behoeft geen behandeling. Bij milde klachten zonder slotklachten of scheur kan een periode van activiteitenbeperking gecombineerd met kinesitherapie de klachten verlichten. Kinesitherapie versterkt de spieren rondom de knie en verbetert de stabiliteit, waardoor de belasting op de meniscus afneemt.

Operatieve behandeling

Een operatie is aangewezen bij slotklachten, bij een scheur in de discoïde meniscus of bij instabiliteit van de meniscusbevestiging die onvoldoende reageert op conservatieve behandeling.

De ingreep verloopt via een kijkoperatie (artroscopie). De chirurg vormt de discoïde meniscus om naar een zo normaal mogelijke halvemaanvorm — dit heet een "saucerization". Hierbij wordt het overtollige meniscusweefsel weggenomen, maar wordt zoveel mogelijk meniscusweefsel bewaard. Bij een instabiele bevestiging wordt de meniscus tegelijk vastgehecht. Als er ook een meniscusscheur aanwezig is, wordt die indien mogelijk gehecht; anders wordt het beschadigde deel weggenomen. Dit kan in ernstige gevallen leiden tot een meniscuscyste.

Na de operatie start kinesitherapie om de kniefunctie te herstellen. Terugkeer naar sport is doorgaans mogelijk na twee tot vier maanden, afhankelijk van de omvang van de ingreep.

De prognose na een kijkoperatie voor een discoïde meniscus is bij de meeste patiënten goed, zeker wanneer voldoende meniscusweefsel bewaard kan worden. Bij kinderen en tieners zijn de resultaten doorgaans uitstekend. Op langere termijn draagt het bewaren van zo veel mogelijk meniscusweefsel bij aan de bescherming van het kraakbeen.

Een discoïde meniscus is een aangeboren afwijking waarbij de buitenste meniscus te groot en te vol is. Niet elke discoïde meniscus geeft klachten; behandeling is alleen nodig bij pijn, slotklachten of een scheur. Via een kijkoperatie kan de meniscus omgevormd worden naar een normalere vorm, met behoud van zoveel mogelijk weefsel.

Dr. William Colyn, orthopedisch chirurg (knie-unit) — Orthopedie Turnhout · RIZIV 1-49509-65-480 · Laatst bijgewerkt: 31-07-2026