Bicepstendinopathie komt vooral voor bij mensen die hun arm veel boven het hoofd gebruiken. Bovenhoofdse overbelasting is de belangrijkste oorzaak. Ook slijtage door ouder worden speelt een grote rol. De aandoening treft vaak mensen tussen 40 en 60 jaar.

Herhaalde bewegingen boven schouderhoogte belasten de lange bicepspees. Schilders, magazijniers en bouwvakkers lopen daardoor meer risico. Ook werpsporters, zwemmers en tennissers krijgen er regelmatig last van. De pees wrijft telkens opnieuw langs het bot en raakt geprikkeld.

Naast overbelasting speelt natuurlijke slijtage een rol. Met de jaren verliest peesweefsel aan kwaliteit. De pees wordt brozer en gevoeliger voor irritatie. Daarom komt bicepstendinopathie vaker voor naarmate je ouder wordt.

Een belangrijke risicofactor is een bestaand schouderprobleem. Bij een versleten of gescheurde rotatorenmanchet of bij inklemming onder het schouderdak komt de bicepspees mee onder druk. Een groot deel van de patiënten met cuffproblemen of inklemming heeft daardoor ook prikkeling van de bicepspees. Daarom komt deze aandoening zelden helemaal op zichzelf voor.

Het belangrijkste symptoom is pijn aan de voorzijde van je schouder. Die pijn straalt vaak uit naar je bovenarm. De klachten worden erger als je je arm heft, draait of iets zwaars draagt. Veel mensen hebben ook ’s nachts last, zeker bij het liggen op de aangedane schouder.

De pijn zit typisch vooraan, precies waar de bicepspees over het bot loopt. Drukken op die plek doet vaak pijn. De volgende klachten komen het vaakst voor:

• Pijn vooraan de schouder, uitstralend naar de bovenarm
• Toenemende pijn bij heffen, draaien of dragen
• Nachtpijn, vooral bij liggen op de schouder
• Een zwak of vermoeid gevoel in de arm bij belasting
• Soms een klikkend of schietend gevoel bij beweging

Hoe merk je het verschil met andere schouderpijn? Dat is niet altijd makkelijk. De klachten lijken sterk op die van inklemming of een peesscheur. Daarom is een goed onderzoek door de arts belangrijk.

De arts stelt de diagnose op basis van een gesprek, een lichamelijk onderzoek en zo nodig een echografie. Het doel is om de bicepspees als oorzaak te bevestigen en andere schouderproblemen op te sporen.

1. Anamnese (vraaggesprek)

De arts vraagt waar de pijn precies zit en wanneer ze opkomt. Ook je werk, sport en eerdere schouderklachten komen aan bod. Zo krijgt de arts een eerste beeld van de mogelijke oorzaak.

2. Klinisch onderzoek

Tijdens het lichamelijk onderzoek voelt de arts aan de voorzijde van je schouder. Drukpijn op het verloop van de bicepspees wijst sterk in de richting van bicepstendinopathie. De arts test ook je kracht en beweeglijkheid en kijkt naar mogelijke inklemming of peesscheuren.

3. Technische onderzoeken

Een echografie toont de bicepspees in beeld en laat ontsteking, verdikking of verschuiving zien. Soms vraagt de arts een MRI-scan aan om de pees en de omliggende structuren beter te beoordelen. Een gewone radiografie kan nuttig zijn om slijtage of een te nauwe ruimte uit te sluiten.

Heb je last van pijn vooraan je schouder die uitstraalt naar je bovenarm? Maak een afspraak bij Orthopedie Turnhout voor een correcte diagnose en persoonlijk behandeladvies.

We behandelen op maat. Niet iedereen heeft dezelfde aanpak nodig. De arts bespreekt samen met jou welke behandeling het beste bij jouw klachten past. De aanpak start bijna altijd voorzichtig en wordt pas intensiever als de klachten blijven.

1. Relatieve rust en kinesitherapie

De eerste stap is relatieve rust gecombineerd met kinesitherapie. Je vermijdt bewegingen die de pijn uitlokken, maar je houdt je arm wel in beweging. De kinesist leert je oefeningen om je schouderspieren te versterken en de pees te ontlasten. Deze aanpak helpt bij een groot deel van de patiënten. De meeste mensen voelen na enkele weken tot maanden duidelijke verbetering.

2. Ontstekingsremmers

Bij aanhoudende pijn schrijft de arts ontstekingsremmende medicatie voor. Deze pijnstillers dempen de ontsteking rond de pees en maken oefenen draaglijker. Je gebruikt ze meestal kortdurend en in combinatie met de kinesitherapie.

3. Echogeleide infiltratie

Helpt de eerdere aanpak onvoldoende? Dan kan de arts een infiltratie geven. Met behulp van echografie spuit de arts een ontstekingsremmend product heel gericht rond de bicepspees. Zo komt het middel precies op de juiste plaats. Een infiltratie geeft vaak tijdelijke tot langdurige verlichting en geeft de kinesitherapie meer kans om aan te slaan.

4. Operatie (kijkoperatie)

Blijven de klachten bestaan ondanks alle voorzorgen? Dan bespreekt de arts een kijkoperatie (artroscopie). Via kleine sneetjes van enkele millimeters bekijkt en behandelt de chirurg de bicepspees. Er zijn twee mogelijke technieken.

Bij de eerste techniek knipt de chirurg de lange bicepspees door. Dat heet een tenotomie. De revalidatie verloopt daarna eenvoudig en kort. Toch kiezen we deze techniek niet bij actieve, jonge of sportieve patiënten. Bij hen geeft een doorgeknipte pees soms een zichtbare bolling in de bovenarm, het zogenaamde Popeye-teken. Daarnaast kan er ongeveer 20% krachtverlies optreden.

Bij de tweede techniek hecht de chirurg de bicepspees opnieuw vast aan het bot. Dat heet een tenodese. Deze techniek vraagt een wat langere revalidatie. Het voordeel is dat je veel minder kans op bolling hebt en dat het krachtverlies klein blijft. Daarom verkiezen we de tenodese bij jongere en actievere patiënten. Dit is over het algemeen ons vaste beleid, maar de arts bekijkt de keuze steeds per patiënt en kiest samen met jou de meest geschikte techniek.

Herstel en revalidatie

Het herstel hangt sterk af van de gekozen behandeling. Bij een conservatieve aanpak verbeteren de klachten meestal geleidelijk over enkele weken tot maanden. Na een kijkoperatie duurt de volledige revalidatie gemiddeld 2 tot 3 maanden.

Na de operatie krijg je meteen oefeningen om je schouder soepel te houden. De kinesitherapie bij de kinesist start na het verwijderen van de hechtingen, meestal rond dag 14. Autorijden mag weer na enkele weken, zodra je arm vlot beweegt. Kantoorwerk hervat je vaak na enkele weken, terwijl zwaar of bovenhoofds werk meestal langer wacht, doorgaans rond zes weken of later. Sporten bouw je geleidelijk weer op; bovenhoofdse sporten zoals tennis, zwemmen of werpen pak je doorgaans pas na enkele maanden weer op. Je behandelend arts geeft je hierover een persoonlijk advies op maat van jouw situatie.

Meer lezen? Download de patiëntenbrochure Schouderartroscopie (kijkoperatie) (pdf).

De vooruitzichten bij bicepstendinopathie zijn over het algemeen goed. De meeste mensen herstellen met een conservatieve behandeling, zonder operatie. Wanneer een operatie nodig is, zijn de meeste patiënten nadien tevreden over de pijnverlichting en de schouderfunctie.

De pijn kan terugkomen als de oorspronkelijke oorzaak blijft bestaan. Blijf je je arm bovenmatig boven het hoofd belasten? Dan stijgt de kans op herval. Goede oefeningen en aangepaste belasting verkleinen dat risico. Wordt een onderliggend probleem zoals een SLAP-letsel of een cuffscheur niet aangepakt, dan kan de pijn aanhouden.

Bicepstendinopathie is een irritatie van de lange bicepspees vooraan in je schouder. De aandoening geeft pijn die uitstraalt naar je bovenarm en die verergert bij heffen en dragen. De behandeling start bijna altijd voorzichtig, met rust en kinesitherapie. Pas als de klachten aanhouden, komen infiltratie of een kijkoperatie in beeld. Met de juiste aanpak herstellen de meeste patiënten goed.

Dr. Rick Houben, orthopedisch chirurg, Orthopedie Turnhout · RIZIV 1-47128-21-480 · Laatst bijgewerkt: 08-10-2026