Ulnaris zenuwcompressie komt voor bij:

• Zowel jongere als oudere volwassenen.
• Cubitaal tunnel syndroom: beroepsmatig veel herhaalde buigingen van de elleboog of langdurig steunen op de elleboog (bijvoorbeeld vaak met de ellebogen op tafel leunen of met de armen op een stoelrand) vergroot het risico op een n. ulnaris compressie ter hoogte van de cubitale tunnel.
• Guyon’s tunnel syndroom: mensen die veel steunen op de handpalm of pols, zoals bij fervente fietsers (druk van het stuur) of mensen die trillend handgereedschap gebruiken verhoogt het risico op nervus ulnaris compressie ter hoogte van het kanaal van Guyon.
• Medische factoren zoals diabetes of schildklierproblemen kunnen zenuwen kwetsbaarder maken. In sommige gevallen ontstaat een n. ulnaris compressie na een breuk of artrosevorming die druk op de zenuw veroorzaakt.

• Tintelingen en doof gevoel: Je voelt in de pink en de helft van de ringvinger vaak tintelingen of een doof, slapend gevoel. Dit wordt vaak omschreven als een slapende pink.
• Pijn aan elleboog of pols: Bij een inklemming aan de elleboog heb je soms ook pijn of een elektriserend gevoel aan de binnenkant van de elleboog, vooral bij het stoten van het “telefoonbotje”. Bij compressie in de pols (Guyon) kan er pijn of een zeurend gevoel ter hoogte van de handpalm en pols zijn.

‍

• Krachtverlies: Je merkt dat je handknijpkracht vermindert. Vooral activiteiten waarbij je kracht in de pink en ringvinger nodig hebt (bijvoorbeeld een fles openen) gaan moeilijker.
• Problemen met fijne motoriek: Het kan lastiger zijn om fijne handelingen te verrichten, zoals schrijven, knoopjes dichtmaken of typen. Dit komt door verminderde aansturing van de kleine handspieren.
• Spierafname: Bij ernstige of langdurige compressie kunnen de door de nervus ulnaris aangestuurde spieren in de hand dunner worden (atrofie, zichtbaar als hollere ruimtes tussen de botjes op de handrug).

‍

• Anamnese: De arts vraagt naar je klachten. Vooral een tintelende of slapende pink in pink en ringvinger wijst op een N. ulnaris compressie. Ook wordt gepeild naar activiteiten of houdingen die klachten verergeren, zoals slapen met gebogen ellebogen of langdurig fietsen.
• Klinisch onderzoek: De arts test de gevoeligheid in de pink en ringvinger en de spierkracht van de hand (bijvoorbeeld het spreiden en sluiten van de vingers tegen weerstand). Er worden provocatietesten gedaan: drukken of tikken op de zenuw aan de elleboog (Tinel-teken) om tintelingen op te wekken, of de elleboog een minuut in maximale buiging brengen (provocatietest). Bij vermoeden van polsbeknelling wordt op de zenuw ter hoogte van Guyon’s kanaal gedrukt om klachten uit te lokken.
• Aanvullend onderzoek: Vaak wordt een zenuwgeleidingsonderzoek (EMG) uitgevoerd om de diagnose te bevestigen en de ernst te bepalen. Dit onderzoek meet de snelheid van de zenuwprikkel geleiding en toont waar de zenuw vertraagd is. In sommige gevallen kan beeldvorming (echo, MRI) helpen om een oorzaak van de N. ulnaris compressie op te sporen, bijvoorbeeld een cyste of botwoekering.

• Stap 1: Houdingsaanpassing en rust
  In het beginstadium wordt meestal geprobeerd de druk op de zenuw te verminderen zonder operatie. Deze maatregelen kunnen de N. ulnaris compressie vaak verlichten zodat de zenuw kan herstellen.
  
  • Cubitaal tunnel syndroom thv de elleboog: vermijd langdurig buigen van de elleboog en steun niet op je elleboog. ’s Nachts kan een lichte spalk of opgevulde kous helpen om de elleboog niet volledig te plooien.
  • Guyon’s tunnel syndroom: vermijd langdurig op de palm steunen (leg bijvoorbeeld een zacht kussentje onder de muis of gebruik schokabsorberende handschoenen bij het fietsen).
• Stap 2: cortisone-injectie
  Soms wordt bij een N. ulnaris compressie een corticosteroïdeninjectie rond de zenuw overwogen om zwelling en ontsteking te verminderen, al is dit bij deze zenuwbeknelling minder gebruikelijk dan bij bijvoorbeeld het carpaletunnelsyndroom.
• Stap 3: Operatie
  Bij blijvende of ernstige klachten is een kleine chirurgische ingreep aanbevolen.
  
  • Bij een beknelling aan de elleboog (cubitale tunnelsyndroom) maakt de chirurg ruimte voor de zenuw door bindweefselbanden rond de zenuw door te snijden; soms wordt de zenuw ook verplaatst naar een minder gespannen positie voor de elleboog (transpositie).
  • Bij compressie in Guyon’s kanaal thv de pols wordt via een snede in de handpalm het ligament geopend zodat de zenuw vrij komt. Beide ingrepen gebeuren doorgaans in dagbehandeling.
  • Na de operatie wordt de arm of pols kortdurend geïmmobiliseerd. Hierna volgt handfysiotherapie om de beweeglijkheid te behouden.
  • Gevoelsstoornissen verbeteren vaak geleidelijk over weken; spierkracht kan in de maanden nadien terugkomen naarmate de zenuw herstelt van de N. ulnaris compressie.

De prognose van een nervus ulnaris compressie is over het algemeen goed, zeker als de aandoening tijdig herkend en behandeld wordt. Bij vroege aanpassing van houding of werk verdwijnen de klachten vaak volledig. Na een operatie is de kans groot dat tintelingen en pijn verdwijnen, al kan herstel van spierkracht maanden duren. Bij zeer langdurige compressie kan blijvend krachtsverlies of gevoelsverlies achterblijven, maar met therapie kunnen de meeste mensen hun hand weer goed gebruiken.

Een nervus ulnaris compressie is een veelvoorkomende zenuwbeknelling ter hoogte van de elleboog of pols. Typische klachten zijn een slapende pink, tintelingen en krachtsverlies. Vroege herkenning en behandeling voorkomen blijvende schade. Met eenvoudige maatregelen of – indien nodig – een operatie, zijn de vooruitzichten gunstig en kan je hand meestal weer normaal functioneren.