Een kalkschouder treft vooral mensen tussen 30 en 60 jaar. Vrouwen krijgen er iets vaker last van dan mannen. De precieze oorzaak is niet volledig gekend. Een kalkschouder ontstaat meestal zonder duidelijke aanleiding en staat los van zware fysieke belasting. Er is ook geen verband met botontkalking (osteoporose) of de overgang (menopauze).

Onderzoekers vermoeden dat een tijdelijk verminderde doorbloeding van de pees een rol speelt. Daardoor verandert het peesweefsel plaatselijk en zet zich kalk af. Een kalkschouder komt vaak voor: bij een deel van de volwassenen zit er kalk in de schouderpees, al geeft die niet altijd klachten. Mensen met een trager werkende schildklier of met diabetes lijken een hoger risico te lopen.

De meest voorkomende klacht is (acute) pijn aan de buiten- of bovenzijde van de schouder. Tijdens de afbraakfase kan die pijn plots heel hevig worden, zelfs zonder val of beweging. Veel mensen worden ’s nachts wakker van de pijn en kunnen niet op de schouder liggen.

De typische klachten zijn:

• Pijn aan de zij- of bovenkant van de schouder, soms uitstralend naar de bovenarm
• Nachtpijn en moeilijk slapen op de aangedane kant
• Pijn bij het heffen van de arm, bijvoorbeeld bij aankleden of haren kammen
• Soms een stijf gevoel of beperking in de beweging

Niet iedereen heeft evenveel last. Sommige mensen hebben een kalkdepot zonder enige pijn. Bij anderen is de pijn zo hevig dat ze met spoed hulp zoeken. Plotse, ondraaglijke pijn komt vooral voor wanneer de ‘kalkpuist’ openspat en het lichaam de kalk afbreekt.

Je arts stelt de diagnose op basis van je klachten, een lichamelijk onderzoek en beeldvorming. De kalk is goed zichtbaar op een gewone röntgenfoto. Daardoor kan je arts een kalkschouder meestal snel en zeker vaststellen. Een echografie helpt om de grootte en de plaats van de kalk precies te bepalen.

1. Anamnese (vraaggesprek)

Je arts vraagt naar het verloop van je pijn. Wanneer begon de pijn, hoe hevig is ze en heb je last ’s nachts? Je arts vraagt ook of je de arm nog goed kan bewegen en of je eerder al schouderklachten had.

2. Klinisch onderzoek

Je arts onderzoekt je schouder en test hoe ver je de arm kan heffen en draaien. Door op bepaalde plaatsen te drukken, lokaliseert je arts de pijn. Zo sluit je arts ook andere oorzaken uit, zoals een frozen shoulder.

3. Technische onderzoeken

Een röntgenfoto toont de kalk meestal duidelijk. Een echografie geeft extra informatie over de pees en de slijmbeurs. Soms vraagt je arts een MRI-scan om de pees in detail te beoordelen. Welke onderzoeken je nodig hebt, bepaalt je arts op basis van je klachten.

Heb je last van plotse of aanhoudende schouderpijn? Maak een afspraak bij Orthopedie Turnhout voor een correcte diagnose en persoonlijk behandeladvies.

We behandelen op maat. Niet iedereen heeft dezelfde aanpak nodig. De arts bespreekt samen met jou welke behandeling het beste bij jouw klachten past. Bij een kalkschouder lukt dat in de meeste gevallen zonder operatie. De kalk lost vaak vanzelf op, soms na enkele weken tot maanden.

1. Rust, pijnstilling en kinesitherapie

De eerste stap is rust en pijnstilling. Ontstekingsremmers verlichten de pijn tijdens een opstoot. Je arts raadt aan de arm te blijven bewegen binnen de pijngrens. Kinesitherapie houdt je schouder soepel en voorkomt verstijving. De meeste mensen knappen op met deze aanpak. Je arts bespreekt met jou welke pijnstilling en welke oefeningen het beste bij jouw klachten passen.

2. Naaldbehandeling (kalk wegspoelen)

Bij aanhoudende klachten kan een naaldbehandeling helpen. Onder echogeleiding prikt je arts met een naald in het kalkdepot, maakt de kalk los en spoelt die weg met een vloeistof. Deze behandeling heet ook barbotage of naaldaspiratie.

3. Shockwave-therapie

Shockwave-therapie gebruikt drukgolven om het kalkdepot af te breken. Een toestel stuurt geluidsgolven door de huid naar de kalk. Vaak zijn meerdere sessies nodig. Voor shockwave-therapie verwijzen we je door naar de dienst fysische geneeskunde en revalidatie.

4. Infiltratie (inspuiting)

Een inspuiting met cortisone (een ontstekingsremmend product) helpt doorgaans goed om de acute, hevige pijn onder controle te krijgen. Je arts plaatst de inspuiting in de slijmbeurs rond de pees. Een infiltratie lost de kalk niet op, maar geeft rust om verder te revalideren.

5. Kijkoperatie (artroscopie)

Als alle voorgaande stappen falen, kan een kijkoperatie (artroscopie) de oplossing zijn. Via kleine insnedes van ongeveer 5 millimeter bekijkt de chirurg met een camera de binnenzijde van je schouder. De chirurg verwijdert de kalk door die voorzichtig uit de pees te lepelen. Zo nodig wordt ook de ontstoken slijmbeurs weggenomen. De ingreep gebeurt meestal in dagopname.

Een kijkoperatie is zelden nodig bij een kalkschouder. Je arts overweegt deze ingreep pas wanneer de klachten ondanks conservatieve behandeling blijven aanhouden. Of een operatie voor jou zinvol is, bespreekt je arts persoonlijk met jou. De ingreep gebeurt onder algehele verdoving, soms in combinatie met een verdoving van de zenuwen rond de schouder (een locoregionaal blok). Je arts en de anesthesist bespreken vooraf welke verdoving voor jou het meest geschikt is.

Herstel en revalidatie

Na een kijkoperatie volgt een herstelperiode met kinesitherapie. Je begint vroeg met rustige pendeloefeningen om de schouder soepel te houden. Daarna bouw je de kracht en de beweeglijkheid stap voor stap op. Het volledige herstel duurt gemiddeld enkele weken tot maanden.

Lichte taken en kantoorwerk pak je meestal na 1 tot 2 weken weer op. Autorijden mag zodra je schouder weer vlot beweegt. Sporten en zwaar werk bouw je geleidelijk op over enkele weken tot maanden. Wanneer je elke activiteit precies weer mag hervatten, hangt af van je beroep en je herstel. Je arts geeft je hierover persoonlijk advies en stelt samen met de kinesitherapeut een revalidatieschema op maat op.

Meer lezen? Download de patiëntenbrochure Schouderartroscopie (kijkoperatie) (pdf).

De vooruitzichten bij een kalkschouder zijn goed. In de meeste gevallen lost de kalk vanzelf op en verdwijnen de klachten zonder operatie. Het grootste deel van de mensen herstelt met een conservatieve behandeling. De pijn tijdens een opstoot kan hevig zijn, maar is meestal tijdelijk.

Bij een minderheid keert de kalk terug, maar bij de meeste mensen verdwijnt de kalk definitief. Soms blijven milde klachten bestaan. Een onbehandelde, pijnlijke en aanhoudende kalkschouder kan op termijn de pees beschadigen. Daarom is opvolging belangrijk bij langdurige klachten. Na een geslaagde behandeling hervatten de meeste mensen hun gewone activiteiten.

Een kalkschouder geeft pijn door kalk in een schouderpees. De klachten kunnen plots en hevig zijn, maar verdwijnen vaak vanzelf. De behandeling start altijd voorzichtig, met rust, pijnstilling en kinesitherapie. Als dat niet volstaat, volgen een naaldbehandeling, shockwave, een infiltratie of in zeldzame gevallen een kijkoperatie. Met de juiste aanpak herstelt de schouder meestal volledig.

Dr. Rick Houben, orthopedisch chirurg, Orthopedie Turnhout · RIZIV 1-47128-21-480 · Laatst bijgewerkt: 08-10-2026