Een verstuikte pols (gewrichtsbandletsels pols) kan iedereen overkomen, maar je ziet het vooral bij:

• Sporters: Een verstuikte pols is een veelvoorkomende sportblessure. Sporten waarbij je kan vallen op de hand (bv. voetbal, hockey, skiën of skateboarden) leiden vaak tot dit gewrichtsbandletsel. Vooral jonge sporters lopen regelmatig een verstuikte pols op bij een val.
• Ongelukken in het dagelijks leven: Een misstap van de trap, uitglijden op straat of een ongelukje thuis waarbij je met uitgestrekte arm probeert te landen, kan bij iedereen tot een verstuikte pols leiden.
• Jongeren en jongvolwassenen: Zij zijn vaker fysiek actief en nemen meer risico’s, waardoor verstuikte polsen hier meer voorkomen.
• Mensen met sterke botten: Bij een val of klap op de pols geldt vaak: als het bot niet breekt, vangen de gewrichtsbanden de klap op. Iemand met sterke botten krijgt dus eerder een polsverstuiking dan een breuk. (Omgekeerd zal bij iets oudere mensen eerder een breuk ontstaan dan een verstuiking.)

Wanneer je een verstuikte pols hebt, merk je meestal de volgende symptomen:

• Pijn in de pols: Meteen na het verzwikken of vallen ontstaat er polspijn. De pijn zit vaak rondom het gewricht en kan kloppend of zeurend zijn. Bewegen of iets vastpakken verergert de pijn.
• Zwelling: De pols zwelt snel op na het letsel. Binnen korte tijd kan hij dik en gezwollen worden door vocht en een eventuele bloeduitstorting.
• Bewegingsbeperking: Door de pijn en zwelling kun je de pols minder goed bewegen. Draaiende bewegingen of de pols buigen/strekken voelen beperkt of stijf aan.
• Krachtsverlies: Een verstuikte pols voelt slap; iets dragen of steun nemen op de hand lukt minder goed door het gewrichtsbandletsel.
• Blauwe plek: Soms verschijnt er na een dag een blauw-paarse verkleuring rond de pols. Dit komt door een bloeduitstorting als gevolg van de verstuiking.
• Gevoeligheid: De pols kan zeer gevoelig zijn bij aanraking, vooral aan de kant waar de bandjes verrekt zijn.

Bij een vermoeden van een verstuikte pols zal de arts het volgende doen:

• Anamnese of vraaggesprek: De arts vraagt hoe het letsel is gebeurd (bijvoorbeeld een val op de hand of een verdraaiing). Ook wil hij weten waar de pijn zit en of je direct na het letsel iets voelde knappen of instabiliteit merkte.
• Klinisch onderzoek: De pols wordt onderzocht op pijnpunten en stabiliteit. De arts voelt rond het polsgewricht om te bepalen welke banden pijnlijk zijn. Je wordt gevraagd de pols te bewegen of op iets te steunen (voorzichtig) om te zien welke beweging pijn doet. Vaak is er sprake van lokale drukpijn en zwelling bij een verstuiking.
• Beeldvorming: Om zeker te weten dat er geen breuk is, wordt meestal een röntgenfoto van de pols gemaakt. Een gewone verstuikte pols laat op de foto geen botbreuken zien. De foto kan wel indirecte tekens tonen, zoals zwelling rond het gewricht. Als de pijn ernstig is of als de arts twijfelt aan ligamentaire letsel, kan in zeldzame gevallen een MRI-scan worden gepland om de gewrichtsbandletsels pols beter in beeld te brengen.

De behandeling van een verstuikte pols is meestal conservatief (zonder operatie) en gebeurt in fases afhankelijk van de ernst van de verstuiking:

• Stap 1: Eerste maatregelen (rust en steun). Direct na het oplopen van een polsverstuiking begin je met zelfzorg:
  
  • Rust: Laat de pols zoveel mogelijk met rust. Vermijd bewegingen die pijn doen.
  • Koelen: Leg de eerste 48 uur regelmatig een ice-pack of een zak met ijs (in een doek gewikkeld) op de gezwollen pols. Koelen vermindert pijn en zwelling.
  • Drukverband: Een licht drukverband of een elastische zwachtel rond de pols geeft tegendruk tegen de zwelling en steun aan het gewricht.- Hooghouden: Houd je arm omhoog (op een kussen of armleuning), vooral in de beginfase. Zo zakt de zwelling sneller.
  • Pijnstillers: Neem zo nodig paracetamol of een NSAID (zoals ibuprofen) om de pijn bij de verstuikte pols draaglijk te maken.
• Stap 2: Immobilisatie en oefentherapie. Bij aanhoudende pijn of een matige verstuiking kan de arts extra maatregelen nemen:
  
  • Polsbrace of gips: Als de pols erg instabiel of pijnlijk is, krijg je mogelijk een polsbrace of tijdelijk gips voor ongeveer 1 à 2 weken. Dit zorgt ervoor dat de gewrichtsbanden kunnen herstellen zonder verdere rek.
  • Kinesitherapie: Zodra de ergste pijn en zwelling afnemen, kan je met enkele oefeningen onder begeleiding van een kinesist (fysiotherapeut) starten. Die laat je de pols rustig bewegen en versterkende oefeningen doen om de pols weer stabiel te maken. Oefentherapie voorkomt ook dat je pols stijf wordt.
  • Infiltratie: In sommige gevallen, als de pijn blijft aanslepen, kan de arts een inspuiting (injectie) met corticosteroïden overwegen in de pols. Dit kan de ontstekingsreactie verminderen en de pijn tijdelijk verlichten, zodat je beter kunt oefenen. (Injecties worden echter zelden gebruikt bij bandletsels.)
• Stap 3: Operatie (zelden nodig). Alleen bij zeer ernstige gewrichtsbandletsels in de pols, waarbij een of meerdere polsbanden volledig gescheurd zijn en de pols erg instabiel is, kan een operatieve behandeling nodig zijn:
  
  • Hechten of reconstructie: De chirurg kan proberen de gescheurde band te hechten. Indien de band niet direct te hechten is (bijvoorbeeld omdat het letsel pas laat ontdekt wordt), kan een reconstructie met een stuk peesweefsel uitgevoerd worden om de functie van de polsband te herstellen.
  • Nabehandeling: Na een eventuele operatie volgt gipsimmobilisatie voor enkele weken, daarna intensieve handtherapie. Operaties voor een verstuikte pols zijn uitzonderlijk; in veruit de meeste gevallen geneest dit letsel zonder chirurgie.

Een verstuikte pols geneest in de meeste gevallen volledig met de juiste aanpak. Milde verstuikingen verbeteren vaak binnen enkele weken: de pijn zakt weg en je kunt de pols weer normaal bewegen. Zwaardere verstuikingen (waarbij banden deels ingescheurd zijn) kunnen enkele weken tot maanden nodig hebben voor volledig herstel. Tijdens de revalidatie is het belangrijk de oefeningen vol te houden en niet te snel te herstarten met sport of zware belasting, om herhaalde gewrichtsbandletsels te voorkomen. Gelukkig is de prognose goed: na herstel kun je je pols doorgaans weer net zo gebruiken als voorheen. Slechts in zeldzame gevallen, bij zeer zware bandletsels, blijft de pols iets minder stabiel of gevoelig bij zware belasting. Vroegtijdig behandelen en revalideren minimaliseert dat risico.

Een verstuikte pols (polsverstuiking) is een veelvoorkomend letsel waarbij de gewrichtsbanden van de pols oprekken of scheuren. Het veroorzaakt pijn, zwelling en een beperkte polsbeweging, maar gelukkig is het herstel meestal vlot met conservatieve maatregelen. Door rust, koelen en eventueel een brace krijgt het gewrichtsbandletsel de kans om te genezen. Met goede follow-up en oefentherapie zal je je pols geleidelijk weer volledig kunnen gebruiken. Raadpleeg een arts bij twijfel over een polsblessure, zodat een eventuele breuk wordt uitgesloten en je het juiste advies krijgt voor een snel herstel.