Haglund-deformiteit

Een Haglund-deformiteit komt vooral voor bij jonge, actieve mensen. Ook mensen die vaak stijve schoenen met een harde rugkap dragen, krijgen er sneller last van. Denk aan pumps, schaatsen of stevige werkschoenen. Wie een holvoet (pes cavus) heeft, loopt eveneens meer risico.

We zien de klachten vaak bij lopers en bij mensen die veel op harde ondergrond stappen. De vorm van je hielbeen speelt een grote rol. Sommige mensen worden geboren met een bult die pas later klachten geeft.

De belangrijkste klacht is pijn aan de achterkant van de hiel, net boven de plek waar je schoen sluit. De pijn wordt erger bij stappen, sporten en het dragen van stijve schoenen. Vaak zie of voel je een harde, rode bult.

Typische klachten zijn:

• een zichtbare, harde bult aan de achter-buitenkant van de hiel
• pijn en een branderig gevoel bij het dragen van gesloten schoenen
• zwelling en roodheid rond de bult
• stijfheid en pijn bij het opstarten na rust

De klachten wisselen sterk. De ene dag is de bult nauwelijks lastig, de andere dag lukt geen enkele schoen. Warmte en een lange dag op de been maken de pijn meestal erger.

De diagnose gebeurt in drie stappen: een vraaggesprek, een lichamelijk onderzoek en zo nodig beeldvorming. Zo brengt de arts de bult in kaart en sluit hij andere oorzaken van hielpijn uit. Meestal is de diagnose al duidelijk na het eerste onderzoek op de raadpleging.

1. Anamnese (vraaggesprek)

De arts vraagt sinds wanneer je pijn hebt en bij welke schoenen. Ook je sport, je werk en eerdere hielklachten komen aan bod. Zo krijgt de arts een goed beeld van de oorzaak.

2. Klinisch onderzoek

De arts bekijkt en betast de achterkant van je hiel. Hij voelt waar de bult precies zit en of de slijmbeurs gezwollen is. Ook de stand van je hiel en de soepelheid van je achillespees worden getest.

3. Technische onderzoeken

Een staande röntgenfoto toont de vorm en de grootte van de botbult. Een echografie of een MRI-scan brengt de achillespees en de slijmbeurs verder in beeld. Die beelden helpen om de behandeling op maat te kiezen.

Wat kan je huisarts al doen?

Je huisarts kan de klachten vaak al een heel eind helpen, nog voor een verwijzing nodig is. De aanpak begint altijd bij goed schoenadvies, want de schoen is meestal de uitlokkende factor. Pas daarna komen hulpmiddelen en oefeningen aan bod.

Geef eerst schoenadvies. Kies schoenen met een zachte, soepele rugkap of zonder rugkap. Zo verdwijnt de wrijving tegen de bult. Vermijd stijve, gesloten schoenen en hoge, harde hakken.

Voeg daarna hulpmiddelen toe. Een hielverhoging in de schoen ontlast de achillespees. Een siliconen hielkussen of een beschermend hielpad vermindert de druk op de bult. Deze hulpmiddelen zijn kant-en-klaar te koop.

Raad ook oefeningen aan. Dagelijkse rekoefeningen van de kuitspier en de achillespees verminderen de trekkracht op de hiel. Kinesitherapie kan die oefeningen begeleiden en de pijn verzachten.

Verwijs door bij blijvende hinder ondanks schoenaanpassing en oefeningen. Een staande röntgenfoto is dan zinvol vóór de verwijzing. Bij twijfel over de pees vraag je best een echografie aan.

Heb je last van een pijnlijke, harde bult aan de achterkant van je hiel? Maak een afspraak bij Orthopedie Turnhout voor een correcte diagnose en persoonlijk behandeladvies.

We behandelen op maat. Niet iedereen heeft dezelfde aanpak nodig. De arts bespreekt samen met jou welke behandeling het beste bij jouw klachten past. We starten altijd met de meest voorzichtige stappen en opereren pas wanneer die onvoldoende helpen.

Stap 1: Schoenaanpassing en hulpmiddelen. Zachte rugkappen, hielverhoging en een hielpad nemen de druk weg. Voor veel mensen volstaat deze eerste stap.

Stap 2: Kinesitherapie en shockwave. De kinesitherapeut rekt de kuitspier en de achillespees op. Shockwavetherapie kan de pijn en de ontsteking rond de pees verminderen. Deze aanpak vraagt geduld en meerdere weken tijd.

Stap 3: Operatie. Bij blijvende pijn ondanks een goede conservatieve behandeling verwijdert de chirurg de botbult. Via een kleine snede achteraan de hiel neemt hij de uitstulping weg. Zo verdwijnt de wrijving tegen de pees en de slijmbeurs. Soms wordt tegelijk het zieke deel van de achillespees tendinose mee behandeld. Afhankelijk van de vorm van het hielbeen kiest de chirurg er soms voor om de botbult niet weg te nemen, maar weg te draaien door het hielbeen te kantelen (Zadek-osteotomie).

De ingreep gebeurt onder een verdoving van het onderbeen of onder algehele verdoving. Meestal kan je dezelfde dag naar huis (dagopname). Na de operatie krijg je 2 weken een gipsspalk. Daarna stap je nog 4 weken met een speciale wandellaars.

Herstel en revalidatie

Het herstel na een operatie verloopt geleidelijk. Na de gipsspalk en de wandellaars (walking boot) start je met kinesitherapie om de kracht en de soepelheid op te bouwen. Autorijden, werken en sporten hervat je stap voor stap in overleg met je arts. De achillespees heeft tijd nodig om volledig te herstellen.

Houd je voet de eerste dagen hoog om de zwelling te beperken. Volledige sporthervatting kan enkele maanden duren. Je arts geeft je een persoonlijk schema mee.

De vooruitzichten zijn goed. Veel mensen worden pijnvrij met schoenaanpassing, hulpmiddelen en oefeningen alleen. Wie toch geopereerd wordt, heeft na het herstel meestal een duidelijke daling van de pijn. De bult komt na een correcte operatie niet steeds terug.

Belangrijk om te weten: de conservatieve behandeling neemt de bult zelf niet weg. Ze vermindert wel de wrijving en de pijn. Blijf daarom aandacht houden voor je schoenkeuze, ook na het herstel.

Medisch nagekeken door dr. Joris Robberecht, orthopedisch chirurg (voet- en enkelchirurgie) bij Orthopedie Turnhout, op 21-10-2026.