Een Jones fractuur komt vaak voor bij:

• ‍Sporters: atleten in sporten met veel sprong- en draaibewegingen (zoals basketbal, dansen of voetbal) kunnen een Jones fractuur oplopen door een verkeerde landing of abrupte draaibeweging.
• ‍Mensen met eerdere enkel- of voetblessures: wie al eens zijn enkel of voet heeft omgeslagen, kan bij een volgende misstap sneller een kwetsuur aan het vijfde middenvoetsbeentje oplopen. Een klein ongeval, zoals van een trapje stappen, kan dan resulteren in een Jones fractuur.
• ‍Oudere volwassenen: hoewel minder frequent, kunnen ouderen met botontkalking ook een breuk oplopen bij een relatief banale misstap, doordat hun botten brozer zijn.

Een Jones fractuur geeft de volgende klachten:

• ‍Pijn aan de buitenzijde van de voet: direct na het letsel ontstaat scherpe pijn aan de buitenkant van de middenvoet, richting de kleine teen. De pijn verergert bij druk op de voet of bij proberen te steunen.
• ‍Zwelling en blauwe plek: de buitenkant van de voet kan opzwellen en er kan een blauwe plek ontstaan ter hoogte van de breuk.
• ‍Moeilijk lopen: door de pijn is normaal lopen moeilijk of niet mogelijk. Bij dit letsel kan men meestal nog wel op de hiel steunen, maar niet op de voorvoet zonder pijn.
• ‍Gevoelige knobbel: het botknobbeltje aan de buitenzijde van de middenvoet (de basis van het vijfde middenvoetsbeen) is erg gevoelig bij aanraking of druk.

Bij een vermoeden van een Jones fractuur zal de arts:

1. Anamnese (vraaggesprek):
De arts bevraagt het ongevalsmechanisme. Verder wordt bevraagd of steunname na het ongeval nog mogelijk was.

2. Onderzoek:Hij onderzoekt de voet op een pijnlijk punt aan de basis van het vijfde middenvoetsbeentje. Een sterke drukpijn daar wijst op een mogelijk gebroken voetbeentje.

‍3. Beeldvorming:Op een röntgenfoto van de voet is een Jones fractuur meestal duidelijk zichtbaar als een breuklijn in het vijfde middenvoetsbeen. Het is belangrijk om de Jones fractuur op beeldvorming te onderscheiden van een pseudojones fractuur (avulsiefractuur) aangezien de behandeling anders verloopt. Bij twijfel, of om de mate van verplaatsing beter te beoordelen, kan aanvullend een CT-scan uitgevoerd worden.

De behandeling van een Jones fractuur kan op twee manieren:

• ‍Conservatief (gips of brace): bij een niet-verplaatste Jones fractuur, of bij patiënten met minder hoge sportieve eisen, kan gekozen worden voor immobilisatie. Je krijgt een gips zodat de voet kan rusten. Belangrijk is dat je ongeveer 6–8 weken niet op de voet mag steunen, zodat het gebroken voetbeentje kan helen. Controlefoto’s worden gemaakt om te zien of de breuk goed aan het herstellen is.
• ‍Operatief: bij een licht verplaatste Jones fractuur of bij jonge, actieve sporters wordt vaak een operatie aangeraden. De chirurg plaatst via een klein sneetje een schroef in het vijfde middenvoetsbeentje om de botdelen bijeen te houden. Hierdoor groeit het bot meestal sneller en sterker aan elkaar. Na de ingreep krijg je voor een 6-tal weken een gips.

Het genezingsproces bij een Jones fractuur verloopt trager dan bij veel andere voetbreuken. Ondanks een goede behandeling kan het 8–12 weken duren voordat het bot volledig genezen is. In sommige gevallen geneest de breuk moeilijk (non-union) en is uiteindelijk toch een operatie nodig om het voetbeentje gebroken te laten herstellen. Na genezing is revalidatie met oefeningen belangrijk om de voetspieren te versterken en het evenwicht te verbeteren. De meeste mensen kunnen na een Jones fractuur hun normale activiteiten hervatten, maar het kan enkele maanden duren voordat kracht en vertrouwen in de voet volledig terug zijn.

Een Jones fractuur is een breuk van het vijfde middenvoetsbeentje aan de buitenzijde van de voet. Dit letsel komt vaak voor bij sporters of door een misstap. Een tijdige diagnose en juiste behandeling – meestal immobilisatie (gips) en rust, of een schroefoperatie – bevorderen de genezing. Hoewel het herstel traag kan verlopen, zijn de vooruitzichten goed: de meeste patiënten genezen volledig van deze breuk en kunnen hun dagelijkse activiteiten en sport geleidelijk weer oppakken.